نقد و بررسی بازی Angry Birds

  • اخبار
نقد و بررسی بازی Angry Birds

پس از هفت (!) پرتاب، شرکت «راویو» بالاخره «انگری بردز 2» را هم عرضه کرد. چنین رویداد مهمی به ایده‌های جدید و بزرگی نیاز دارد، تا بتواند دوباره به پرتاب پرنده‌ها به سمت دژهای سست قدرت ببخشد... این مأیوس‌کننده است که تغییرات زیادی در روند بازی و بهبود مدل پرداخت آن ایجاد نشده و در عوض، شاهد پسرفت‌های چشمگیری هستیم. با این وجود، بمباران کردن سازه‌های خوکی توسط پرنده‌ها هنوز هم حسابی مفرح است. ولی «انگری بردز 2» فاقد بخش‌های کلیدی نسخه‌ی اول است که بازیکنان دو آتیشه، عادی، جوان یا پیرِ سرتاسر دنیا را به خود جذب کرده بود.

اولین اشتباه «راویو» تغییر چگونگی و زمان انجام بازی است. فرمانروایی «انگری بردز» بر پایه‌ی حمایت طولانی‌مدت بود. در نسخه‌ی اصلی بازی، با پرداخت 0,99 دلار صدها مرحله‌ی رایگان برای مدت طولانی دریافت می‌کردید. «انگری بردز 2» دقیقاً برعکس و تبدیل به فری‌میوم شده است. به این صورت که بعد از از دست دادن هر 5 جان خود، یا باید برای احیا شدن هر جان 30 دقیقه صبر کنید یا یک آگهی ببینید و یا پول اضافه‌ای (تدریجاً به دست آمده و یا خریداری شده به مبلغ 0,50 دلار) برای هر جان پرداخت نمایید. قابل‌درک است که «راویو» با ادامه دادن به سخاوتمندی گذشته‌اش،‌ قادر نخواهد بود حقوق کارکنانش را بدهد، ولی «انگری بردز 2» دیگر مانند گذشته بازی خوشایندی نیست، چون مانع این می‌شود که بتوانیم برای ساعت‌های متمادی بازی کنیم- تمام. اگر می‌توانستیم به جای یک دلار، پنج دلار داده و در عوض کل بازی را داشته باشیم و هر چقدر که می‌خواهیم بازی کنیم، بهتر می‌شد.

متأسفانه، به دلیل تغییر نامناسب طراحی مراحل، حتی اگر امکان خرید کل بازی وجود داشته باشد، باز هم «انگری بردز 2» در مقایسه با نقاط قوت نسخه‌ی اصلی، کم می‌آورد. راز بازی «انگری بردز» همیشه این بود که در پشت پرتاب کردن پرنده‌ها و امید به این‌که به نقطه‌ی ضعیفی برخورد کنند، ریشه‌های عمیق‌تری از معما وجود داشت. سنجش دقیق هر مرحله و استفاده‌ی بجا از هر پرنده، لازمه‌ی گرفتن سه ستاره‌ی آن مرحله بود. ولی در «انگری بردز 2» هر مرحله با روند خاصی چیده می‌شود – اگر 5 دفعه از اول آن را اجرا کنید، 5 طراحی مختلف مرحله، 5 نوع مختلف چیدمان برای خوک‌ها و حتی 5 نوع مختلف پرنده برای پرتاب خواهید داشت.

این تصادفی بودن مراحل، باعث می‌شود که همیشه با چالش‌های تازه و غیرقابل‌پیش‌بینی مواجه باشیم، در عین حال این بازی رو به یک تجربه‌ی عمل‌گرا و بدون فکر تبدیل کرده که فقط پرنده‌ای پرتاب می‌کنید و به تماشای خراب شدن بناها می‌نشینید. دیگر دیدگاه حل کردن استراتژیک یک مرحله و به‌دست آوردن سه ستاره، در کار نیست. ممکن است یک‌بار خوکی در یک بالن شناور بوده و لازم باشد پرنده‌ی دومی را به سمت او نشانه بروید. در حالی که دفعه‌ی دیگر در همان مرحله، آن خوک جایی ثابت دارد. ممکن است دفعه‌ی اول، صحنه از یخ‌های شکننده و دفعه‌ی بعد از سنگ‌های درشت درست شده باشد. حتی امکان دارد برای رخنه کردن به آن، هر بار پرنده‌ی مناسب را در اختیار نداشته باشید. این تصادفی بودن‌ها و وقفه انداختن‌ها، وقتی کنار جان‌های محدود «انگری بردز 2» قرار می‌گیرد، واقعاً دیوانه کننده می‌شود.

با اینکه این مراحلِ بدون چالش یأس‌آور هستند، تعدادی وسایل جدید در هر مرحله وجود دارد که بازی را خوشایند می‌سازد. همین‌طور مکانیزم‌های جدیدی معرفی می‌کند که کمکی برای قسمت معمای بازی هستند. برای هدایت پرنده‌ها و آثار مخروبه‌ی به‌جامانده از بازی، دروازه‌هایی اضافه شده است، طرفداران می‌توانند فیزیک پرواز پرندگان را تغییر دهند و (از همه بهتر) گل‌های بزرگی در اطراف صحنه هستند که می‌توانند پرندگان، خوک‌ها و هر چیز دیگری را به داخل کشیده، دوباره به صحنه پرتاب کنند و قدرت تخریب شما را افزایش دهند.

صحنه‌های تصادفی و تعداد محدود جان‌ها هیجان «انگری بردز 2» را کم نمی‌کند. هنوز لحظاتی پر از اضطراب در بازی هست، مثل وقتی‌که تنها یک پرنده برای شما باقی‌مانده و باید پرتاب بی‌نقصی به سمت یک خوک گریزان داشته باشید. هنوز هم وقتی به هدف می‌زنید، حس بسیار خوبی خواهید داشت. در حقیقت، چندین ارتقاء کوچک در نسخه‌ی جدید، باعث شده تا نسبت به گذشته حس بهتری در پرتاب پرندگان داشته باشیم: در هر ثانیه 60 فریم داریم که به صحنه‌های ویران شدن دژها کیفیت بهتری می‌بخشد، انفجارها درخشش بیشتری دارند و پرندگان و بقایای دیوارها طی این انفجارهای درخشان به سمت صفحه‌نمایش پرتاب می‌شوند، همه‌چیز مثل پرندگان و خوک‌های بانمک، به طرز قابل‌ستایشی به تصویر درآمده است. در حقیقت تمام ارزش‌های تولیدی در نسخه جدید بیشتر است.

 

در عمل، تعداد محدود جان‌ها و صحنه‌هایی که دائماً در حال تغییر هستند، خوشایند بودن پرتاب پرنده‌ها به‌سمت خوک‌ها را کاملاً از بین نبرده است. هنوز لذت‌بخش است که وارد بازی شوید، مقداری سازه خراب کنید و بعد به دنبال کار روزانه‌تان بروید. ولی با توجه به این‌که «انگری بردز» می‌تواند خیلی بهتر از این‌ها عمل کند، این نسخه بیشتر یک لذت ظاهری و سطحی به حساب می‌آید. ممکن است در ظاهر بهتر از قبل باشد، اما قدرت افسانه‌ای نسخه‌ی اول در این نسخه دیده نمی‌شود.

ممنون که با ما در تک بوک همراه بودید.

  • دیدگاه ها


هیچ دیدگاهی ثبت نشده است



برای ارسال دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.

دسته بندی ها